آشنایی با زبان گریه نوزادان

چرا نوزاد من مرتب گریه میکند ؟

نوزاد هنگام گریه قصد دارد به ما بفهماند چه میخواهد ..برای اینکه زبان نوزاد مان را بفهمیم باید اطلاعات و تجربه مان را بالا ببریم .اولین چیزی ک هنگام گریه کودک به ذهن ما میرسد اینست که نوزاد من گرسنه است و شیر میخواهد . در صورتی که هر نوع گریه و رفتار نوزاد یک دلیلی خاص دارد و ناراحت کننده تر این است که کودک به شیوه های معمول ساکت نمی شود و گویی یک عامل ناشناخته سبب بیقراری ناگهانی وی شده است.گریه نوزادان وضعیتی است که توجه مادر را برای رسیدگی هرچه سریع تر به نوزاد جلب می کند.

اما گاهی بچه ها گویی از گریه کردن خسته نمی شوند و مادران درمانده و مستاصل را با سوالات بی پاسخ بسیاری روبه رو می کنند.

چرا نوزدان گریه میکنند!

نوزادان نمی توانند بگویند «گرسنه ام» یا «بغل میخواهم» یا «لباسم تنگ است» و به جای آن گریه می کنند. در واقع تنها ابزار آنها « گریه » است که به وسیله آن حرفشان را می زنند، اما اگر مادر تمام نیازهای نوزاد را برآورده کرد و همچنان با گریه نوزاد مواجه بود، چه باید کرد؟ محققان می گویند بعضی از نوزادان به سبب سیستم عصبی تکامل نیافته و عدم تطابق با محیط ممکن است چند ماه اول زندگی بدون سبب یا به دلایل ناشناخته گریه کنند. به علاوه بعضی از نوزادان به نور، صدا، بو و موقعیت های متفاوت حساس می باشند و بلافاصله گریه می کنند

بیشتر نوزادان در ۶هفته اول ( همان اصطلاح چله یا 40 روزه  که مادر بزرگها  طی تجربه نسل به نسل خود کسب کرده بودند) زندگی به طور متوسط ۳ساعت در روز گریه می کنند اما خبر خوب این است که تا ۳ماهگی گریه بیشتر نوزادان به طور متوسط به یک ساعت در روز کاهش پیدا می کند. وقتی نوزاد گریه می کند، هورمونی در بدن مادر ترشح می گردد به نام «پرولاکتین» که سبب می گردد مادر به سرعت به گریه کودک پاسخ دهد و نیاز او را برآورده کند. طبیعی است که وقتی مادر نتواند کودک را ساکت کند، احساس ناکامی و شکست پیدا می کند. اما سببی ندارد مهارت پرورش و رسیدگی به نوزادش را دست کم بگیرد و این کاملا طبیعی است که گاهی نوزاد بدون هیچ سبب واضحی گریه کند

در مواجهه با گریه ی فرزندم چه کنم ؟

هیچ راه حل مشخصی برای ساکت کردن کودکان وجود ندارد زیرا آنها بسیار متفاوت می باشند و هرکدام به یک سری محرک ها پاسخ می دهند. تنها راه تجربه است. یک مادر از طریق آزمون و خطا می تواند بهترین راه را برای ساکت کردن کودکش پیدا کند. اولین کاری که تعداد بسیاری از نوزادان را آرام می کند، قراردادن آنها در وضعیتی شبیه رحم «خانه اول» آن هاست، (قنداق کردن نوزدان) دست هایش را کنار بدنش قرار دهید و با یک پارچه نرم او را ببندید.سپس سرش را نزدیک قلبتان که ضربان آن برایش آشناست، قرار دهید و آرام آرام حرکت کنید.

می توانید نوزاد را به شکم روی دست بخوابانید و حرکت دهید.صداهایی شبیه «ش ش» درآورید، زیرا این صداها که شبیه صدای سشوار است، در داخل رحم به گوش او رسیده است. او را به آرامی تکان دهید و سعی کنید تا جایی که می توانید تماس لمسی با وی داشته باشید. تماس لمسی با بدن نوزاد گیرنده های مغزی نوزاد را تحریک و کودک را آرام می کند.هر قدر این تحریکات بیشتر باشد، احتمال این که کودک زودتر آرام بگیرد، بیشتر است. به آرامی پشت پاها، معده و پیشانی کودک را نوازش کنید. به هنگام تعویض پوشک پاهای کودک را ماساژ دهید و بگذارید کمی تقلا کند. با او حرف بزنید. شنیدن صدای مادر برای کودک آرام بخش است زیرا وی این صدا را قبلا هم شنیده است. گاهی آوازی زیر لب زمزمه کنید. کودکان حتی در این سن ریتم و تن صدا را تشخیص می دهند.همچنین می توانید از خودرو برای آرام کردن او استفاده کنید. حرکت خودرو در بیشتر موارد کودکان را آرام می کند.

اگر امکان آن میسر نیست، او را داخلگهواره  قرار دهید و به آرامی تکان دهید. گاهی لازم است از کمی آب ولرم برای آرام کردن کودک استفاده کنید صدای آب و گرمای آن می تواند گریه بسیاری از بچه ها را قطع کند.او را داخل وان مخصوص قرار دهید و بدنش را ماساژ دهید. توجه او را به یک پرنده، آینه و چیزی که تا به حال ندیده یا کمتر در معرض آن بوده است، جلب کنید در نهایت خونسردی خود را حفظ کنید اگر با عصبانیت یا ناامیدی با او روبه رو شوید، گریه وی شدت پیدا می کند و وارد مرحله تازه می گردد. با این که شنیدن گریه مداوم کودک بسیار دشوار است، اما چند نفس عمیق بکشید و دوباره تلاش کنید. گاهی دستپاچگی وتلاش بیش از حد برای ساکت کردن کودک به شیوه های مختلف، نتیجه عکس می دهد و او بیقراری بیشتری از خود نشان می دهد.بنابراین بگذارید ۵دقیقه با صدای بلند گریه کند.

بعد این فرصت را به خود بدهید که موقعیت را بهتر حلاجی کنید و راه برون رفت از آن را بجویید. بهتر است ابتدا از راهکارهایی که همیشه از آن استفاده می کردید، آغاز کنید. سپس ۵ دقیقه او را راحت بگذارید تا گریه کند. بعد روش بعدی را در پیش بگیرید. اگر یک روش منظم و ثابت برای آرام کردن نوزاد در پیش بگیرید، حتی اگر به ظاهر چندان موفق نباشد، کودک به آن عادت می کند و به همان شیوه آرام می گردد